Jak ograniczyć palenie?

Najpierw rozpoznanie wroga: zastanówmy się, kiedy najbardziej chcemy zapalić? W jakich sytuacjach?
Czy gdy nie palimy przez dłuższy czas, najbardziej brakuje nam:
a) smaku;
b) zapachu;
c) odruchu zaciągania się papierosem?
Czy bardziej jednak samego gestu i tego, że mamy coś w dłoniach?

Wprzypadku uzależnienia bardziej psychicznego (np. reakcji na stres), pomagają techniki relaksacyjne
(np. głębokie, wolne wdechy i wydechy). Warto także zaplanować sobie, gdzie palimy: w pracy, w domu?
Gdy nie palimy w domu, możemy mieć ze sobą papierosy, ale dajemy sobie wybór: owszem, MOGĘ zapalić, ale NIE CHCĘ. Nie sprawdza się metoda: zapalę za godzinę - wówczas stale będziemy zerkać na zegarek: kiedy WRESZCIE będę mogła/mógł zapalić.

W przypadku uzależnienia od smaku czy zapachu (afuj!!!) nikotyny, pomocne bywają gumy do żucia o takim właśnie smaku (uwaga: po ich zażyciu nie palimy!!! może to spowodować odruch wymiotny). Gdy bardziej brakuje nam gestu trzymania papierosa, możemy trzymać w dłoniach jego "zastępstwo": długopis, ołówek czy sztuczny papieros. Sprawdźcie sami: gdy po jakimś czasie abstynencji zapalicie, jak BARDZO będą śmierdzieć nikotyną nasze palce... Powodzenia w walce z wrogiem!

Nie będzie to łatwe, ale po pierwszych sukcesach możemy stopniowo ograniczyć palenie