Jak sporządzić wartościową notatkę?

By poprawić skuteczność sporządzania notatek powinieneś zastosować się do kilku wskazówek:
Zawsze wybieraj jedynie informacje najważniejsze. Jak ocenić co jest najważniejsze? Dla przykładu: notatka z historii powinna koniecznie zawierać przedział czasowy, ważne postaci, daty najważniejszych bitew, sytuację w polityce międzypaństwowej i sytuację gospodarczo- polityczną danego kraju. Z małymi wyjątkami jest to recepta na dobrą notatkę. W większości przypadków nie obchodzi nas np. dokładny rozkład sił wojskowych- wystarczy, że zapamiętamy, która armia była silniejsza.

Zapisuj ważniejsze zagadnienia hasłami.
Zamiast więc pisać „ogół przemian na tle religijnym zapoczątkowanych przez Marcina Lutra” , napisz „Reformacja- M.Luter”.

Zachowaj ciąg logiczny i chronologiczny.

Nie pisz pełnymi zdaniami i wykorzystuj skróty i symbole.
Tak, napisana poprawną polszczyzną notatka wygląda ładnie, ale jest pisana nieefektywnie. Zdanie „Najczęstszym typem wybrzeża w Norwegii jest wybrzeże fiordowe.” zapisz, jako „Najcz. typ wybrzeża- Norwegia- fiordowe”. Pamiętaj, że notatka służy Tobie, a co za tym idzie symbole i skróty w niej zawarte muszą być czytelne dla Ciebie. Dla przykładu często piszę zamiast Polska- P., a zamiast mitochondriom- mitoch.

Dbaj o czytelność!
Znam osoby, które mimo, że piszą bardzo szybko mają potem problemy z odczytaniem własnego pisma. Dlaczego tak się dzieje? Pomijając brak samodyscypliny przez lata pisania główną przyczyną jest niestosowanie się do poprzedniej zasady. Pisząc pełnymi zdaniami karkołomne staje się pisanie czytelne.

Zadbaj o przejrzystość graficzną!
Jest to bardzo ważna wskazówka i każdy, kto od lat sporządza notatki ma świadomość czy jest wzrokowcem. Jeśli tak- układ graficzny zapisków ma niebagatelne znaczenie dla późniejszej nauki. Dbaj o to, by każda nowa myśl, kolejna definicja czy wydarzenie były oddzielone od reszty tekstu czy to za pomocą nagłówka, akapitu czy pozostawionej pustej linijki. Dla niektórych przydatne są tzw. mapy myśli czyli graficzny zapis haseł, jakie pojawiają się w danym materiale, w taki sposób, by rysunek uwypuklił zależności między nimi.