Jak odróżnić od siebie "srebrzyste" metale?

Naszym sprzymierzeńcem będzie znany powszechnie szereg elektrochemiczny metali oraz prosty układ pomiarowy. Elektrodę odniesienia podłączoną do masy woltomierza stanowić będzie grafit.
Metale takie jak chrom U = -0,90 V, cynk U= - 0,763V nie dadzą się bezpośrednio odróżnić, ale można je będzie odróżnić po odcieniu. Za to można w ten sposób łatwo odróżnić chrom U= -0,90V i nikiel U= -0,257 V. Bardzo łatwo odróżnić też cynę U = -0,141V i ołów U = -0,135 V.
Największą zaletą metody jest szybkie odróżnienie metali od metali szlachetnych. Srebro ma potencjał U=+0,799V, zaś Pallad U = +0,915V.

Kompletujemy prosty układ pomiarowy. Przewód minusowy miernika woltomierza łączymy z grafitem np. przez owinięcie drutem miedzianym, krokodylek lub przez tulejkę zaciskową. Przewód plusowy stykamy z powierzchnią badanego metalu. Na wolny koniec elektrody grafitowej zakładamy odrobinę papieru i mocujemy go gumką recepturką lub nitką. Zanurzamy papier w wodzie i dotykamy w pobliżu elektrody plusowej, ale tak żeby papier nie dotykał elektrody, elektroda plusowa nie może mieć kontaktu z roztworem. Po chwili odczytujemy wynik.

Jeżeli zastosujemy woltomierz cyfrowy, multimetr to ustawiamy go na zakres 2V.
Jeśli pokazany w trakcie pomiaru wynik posiada znak wiodący "-" oznacza to grupę metali: cynk, cyna, ołów, chrom, żelazo. Wartość wyników należy interpretować, jak w opisie powyżej.

Brak minusa przed wynikiem oznacza stop srebra z miedzią, samo srebro, stop srebra z palladem lub sam pallad. Tu również wartość napięcia możemy zinterpretować jak wyżej.
Ciekawe, że mosiądz stop cynku i miedzi (U=+ 0,335V) daje znak ujemny, również stopy zawierające cynk i aluminium, magnez pokażą znak ujemny bliski wynikom dla cynku.
Metodę należy traktować jako orientacyjną, ale równie użyteczną jak metodę z wagą wodną.
Powodzenia w selekcji