Jak zachować się podczas spotkania z niedźwiedziem?

Pierwsza zasada to musimy sobie uświadomić, że jesteśmy na terytorium niedźwiedzia i on ma prawo do przebywania na tym obszarze. Jeżeli jesteśmy w środku lasu to uszanujmy to i zachowajmy ciszę. Niech nasz, potencjalny niedźwiedź odpoczywa sobie gdzieś tam, niż ma zainteresować się nami.

Jeżeli mamy ze sobą jedzenie to nie pozostawiajmy żadnych resztek, ponieważ właśnie jedzenie jest zachęcające niedźwiedzia do przybycia na miejsce, gdzie piknikujemy albo spacerujemy. Niedźwiedzie mają doskonały węch i bardzo szybko umieją wyczuć pokarm. Dlatego na piknikach, czy biwakach nie możemy zostawiać resztek jedzenia.

Inaczej jest z samicą i to jeszcze, podczas, gdy ma małe niedźwiadki. Każdy nieproszony intruz będzie przepłoszony. Instynktownie broni swoich maleństw. Dlatego może ona być agresywna i może też zaatakować w obronie swoich dzieci.

Nie krzyczmy. To nic nie da, a tylko rozzłości niedźwiedzia. Lepiej spróbować opanować swoje emocje. Zrobienie hałasu może na chwilę przestraszyć go, lecz za moment niedźwiedź przybiegnie zobaczyć z ciekawości, co było przyczyną jego strachu. Dla człowieka może okazać się niewystarczające, by uciec.

Nie odwracajmy się plecami do niedźwiedzia tylko raczej obserwujmy go, co robi i jakie ma zamiary. Powoli zacznijmy się wycofywać, ale nie spuszczajmy niedźwiedzia z pola widzenia. Nie machajmy też rękami i nie róbmy gwałtownych ruchów. To tylko zaostrzy sytuację i chęć, aby zaatakować.

Gdy wybieramy się na wycieczkę to nie powinniśmy brać ze sobą psa, jeżeli takiego posiadamy. Ujadanie i szczekanie psa może niedźwiedzia sprowokować do ataku. Samo zwierzę może zostać zranione również w wyniku walki z psem, choć ten drugi może mieć nikłe szanse na przeżycie.

Jeżeli mamy styczność z niedźwiedziem i jest to odległość bliska, to możemy użyć gazu pieprzowego, jednak istnieje ryzyko, że nasz misiek może uznać to za atak i zacznie się bronić odpowiadając również atakiem.

Co można jeszcze zrobić, aby wyjść z opresji i cało? Możemy uciekając przed niedźwiedziem, wspiąć się na drzewo, ale musimy pamiętać, że miśki są świetnymi wspinaczami. Jednak wejście, jak najwyżej może dać nam poczucie bezpieczeństwa.

Niedźwiedzie nauczyły się żyć w pobliżu ludzi i wiedzą doskonale, jak z tego korzystać. Stały się odważne i wcale nie boją się nas. Potrafią wejść na obszar człowieka. Szukają jedzenia tam, gdzie przybywają ludzie. Pasterze zakładają przy swoich ulach pastuchy elektryczne, aby miśki nie uszkadzały ich dorobku, a także chroniły trzodę chlewną. Do tego przyczyniliśmy się my sami, nieodpowiedzialnie karmiąc zwierzęta.

Ciekawostką jest to, że niedźwiedzi po stronie polskiej jest tylko już około 100 osobników, trochę też zamieszkują tereny słowackie. Niedźwiedzie są pod ochroną, ale coraz częściej słychać, że żerują przy domach w pobliżu lasów albo wkraczają na szlaki górskie, gdzie wędrują ludzie. Spotkanie z takim niedźwiedziem nie zawsze kończy się happyendem. W starciu z dwumetrowym kolosem, człowiek ma marne szanse na przeżycie. W najlepszym wypadku zostaje zraniony poważnie lub poturbowany, dlatego pamiętajmy o tym wędrując po górach, a szczególnie po naszych Tatrach.

Ja miałam okazję widzieć na Mazurach z trzech metrów dwumetrowego łosia z jego łopatami. Siedział w zaroślach i nagle wstał. To był widok, którego nie zapomnę nigdy. Ogromne poroże i masa cielska. Wstał z legowiska i majestatycznym krokiem opuścił moje towarzystwo. Ja stałam, jak wryta i nie potrafiłam się ruszyć. Miśka nie widziałam z bliska tak na wolności, ale uczucie chyba musi być podobne do tego, co przeżyłam z łosiem.