Jak poradzić sobie z traumą po stracie rodziców?
Warto pamiętać o tym, że każdy z nas jest kowalem własnego losu. To on jest rzeźbiarzem, malarzem i fotografem swojego życia. Trauma jest bólem duszy, który zostaje na zawsze w naszej pamięci. Nie da się jej wymazać, ale warto pamiętać, że z każdym bólem można nauczyć się żyć.
Kroki
1
Osoby po traumatycznych przeżyciach często rezygnują z wielu czynności takich jak praca, obowiązki dnia codziennego, obowiązki rodzinne. Są przekonani, że ich życie się już skończyło. STOP. Nie można żyć tym co było! Każdy koniec ma swój początek. Warto zadać sobie pytania : czego nauczyło mnie to trudno przeżycie? Jaką osobą się stałam/stałem? Większości osób po stracie rodziców znajduje wiele plusów i próbuje się na nich skupić. Te osoby stają się bardziej wrażliwe, empatyczne, ostrożniejsze, z dużym bagażem doświadczeń. Każde doświadczenie nas czegoś uczy.
2
Fotograf, malarz czy rzeźbiarz zanim wystawi swoje dzieła na sprzedaż, robi selekcje. My też możemy zrobić taką selekcje. Spróbujmy wyrzucić, pozbyć się smutnych myśli które już niczego nie zmienią , a wręcz przeciwnie, mogą nas powstrzymać przed nowym pięknym początkiem. Tylko ten sposób otworzymy się na przyszłość .
3
Każdego dnia starajmy się skupić na tym co się ma, na chwilach które są! Na osobach które mamy. Nie pozwólmy tego stracić, dajmy im zbliżyć się do siebie, bądźmy dla nich ważni i zróbmy wszystko, żeby oni byli ważni dla nas. Nauczmy się rozwijać skrzydła , rozwijać się na nowo. Duchowe blizny zostaną, ale dużo zależy od nas, czy je zaakceptujemy czy nie. Dzięki nim ludzie dostają bezcenną mądrość jaką jest odpowiedzialność za własne życie.
Oceń tę poradę
2.0
(2 głosów)
Twoja ocena:
Zapisywanie głosu...