Sposoby zastosowania piany montażowej

Po odkryciu poliuretanu, na rynku pojawiły się wytwarzane z tego materiału pianki. Na początku były w wersji twardej, z czasem stały się elastyczne, aż w końcu wprowadzono wersję półsztywną, w aerozolu. Obecnie, najpopularniejsze są pianki poliuretanowe PUR oraz ich zmodyfikowana wersja – pianki poliizocyjanurowe PIR. Oba rodzaje pianek są lekkie i odporne na czynniki chemiczne i biologiczne. Są również w stanie przenosić duże obciążenia mechaniczne. Jednak nie są pozbawione wad, do których należy zaliczyć małą izolacyjność akustyczną i słabą odporność na promieniowanie UV. Pianki PIR i PUR wykazują dobre właściwości termiczne, w zakresie temperatur: dla pianki PUR – od -200°C do 135°C, natomiast dla pianki PIR – od –200°C do 200°C.

Piana montażowa jest powszechnie wykorzystywana przy pracach budowlanych. Wynika to – przede wszystkim – z jej doskonałych właściwości termoizolacyjnych oraz różnych metod aplikacji. Najczęściej stosuje się ją przy różnego rodzaju montażach i uszczelnieniach. Do jakich prac się jej używa?

Montaż i uszczelnianie ościeżnic (okiennych i drzwiowych), bram garażowych i rolet

Wypełnianie pęknięć i szczelin w połączeniach między elementami przegród budowlanych

Wypełnianie prześwitów i bruzd dla rur i przewodów instalacyjnych w ścianach, stropach i dachach

Wypełnianie szczelin wokół kominów i okien dachowych

Wypełnianie szczelin powstałych przy osadzaniu progów, schodów i innych elementów wykończeniowych

Izolacja cieplna dachów i stropodachów

Wygłuszanie i uszczelnianie elementów drewnianych w konstrukcjach szkieletowych

W podstawowym podziale pianek montażowych, można wyróżnić jedno- i dwuskładnikowe: Pierwsze z nich są niskoprężne i mają mniejsze komórki. To powoduje, że zyskują większą liczbę punktów styku z powierzchnią, a co za tym idzie, mają lepszą przyczepność. Dodatkowo, dzięki temu, że ich komórki są mniejsze, są bardziej elastyczne. W konsekwencji, ich wytrzymałość mechaniczna jest wyższa. Pianki dwuskładnikowe mają strukturę zamkniętych kapsuł. To doskonałe izolatory i wypełniacze. Proces ich utwardzania zachodzi po wymieszaniu składników, które ulegają reakcji chemicznej. Do procesu nie jest potrzebna wilgoć z powietrza. Inaczej jest w przypadku pianek jednokomponentowych, którym wilgoć z powietrza jest niezbędna do stwardnienia. Stosując tego rodzaju produkt, należy pamiętać o tym, że minimalna wilgotność powietrza, niezbędna do utwardzenia, powinna wynosić 30%, z kolei optymalna – 60%.

Artykuł sponsorowany