Jak wyremontować dom z bala, cz.3?

Wypełnienie szczelin wykonane jest w następujący sposób. Na zewnątrz szczelina wypełniona jest gliną, w środku upchany ciasno mech a od wewnątrz znów glina. W trakcie demontażu tynku skuliśmy jednocześnie glinę wewnątrz pomieszczenia. Jeżeli mamy zamiar od razu wymieniać obłożenie szpar z zewnątrz, to ma sens wyciągnąć całe wypełnienie mech i glinę. Jeżeli jednak odkładamy roboty zewnętrzne na później, to staramy się zachować jednak zewnętrzną warstwę gliny.

Do wyjęcia mchu najlepiej użyć zwykłej piłki ręcznej do drewna. Należy jedynie nieco więcej " rozwieść " jej zęby. Bardzo dobrze sprawdza się piłka do cięcia pianobetonu. Ma grube zęby. Odcina się mech od belek na dole i na górze, a następnie wyciągamy mech. Egzamin zdaje również piła elektryczna typu " lisi ogon". Znacznie przyśpiesza to prace.
Jeżeli zostawiamy zewnętrzną warstwę gliny, do odcięcia mchu najlepiej użyć zwykłej wyrzynarki. Następnie delikatnie usuwamy mech. Należy przy tym uważać na zewnętrzną warstwę gliny. Bardzo łatwo ją wypchnąć.
Po usunięciu mchu, musimy dokładnie wyczyścić pozostałości. Najlepiej ostrym skrobakiem.

W chwili obecnej, wielu właścicieli domów z bala stara się zostawić ściany drewniane, odzyskując fakturę drewna. Na zabudowę ścian decydując się dopiero wtedy, kiedy stan belek jest tak zły, że nie należy ich zostawić odkrytych.
Jeżeli decydujemy się na pozostawienie odkrytych bali, musimy je przede wszystkim wyszlifować. Najlepiej do tego użyć małej szlifierki kątowej z tarczą listkową 115 lub 125. Można je dzisiaj kupić już za 2,50 i oczywiście nie mam na myśli hipermarketów. Używamy tarczy z papierem o granulacji 40. Po takim szlifowaniu wygładzamy drewno szlifierką oscylacyjną i papierem o granulacji 100-120.
Po takim zabiegu możemy przystąpić do zabezpieczania drewna.

Drewno zabezpiecza się przed próchnicą, grzybicą i pleśnią, oraz przeciw ogniowi. Nie ma środków spełniających oba wymogi. Środki chemiczne na choroby drewna są produkowane w 3 wersjach.
Roztwory solne – są powszechnie stosowane i powszechnie dostępne. Mają jedną wadę, sól nie wnika w drewno, lecz zabezpiecza go z zewnątrz. Poza tym niezbyt się da malować elementy drewniane. Można je jedynie zabejcować, lecz nie lakierobejcą.
Roztwory olejowe – wnikają w głąb drewna, lecz jest to olej i można drewno tylko zabejcować.
Roztwory borowe – wnikają w głąb drewna i można je malować. Kupowane w detalu są drogie. Można kupić koncentraty, z których uzyskuje się gotowy roztwór. Wówczas koszt zakupu jest dużo korzystniejszy. Sam używam właśnie tych środków od sławetnej powodzi w 2007 r i znakomicie zdają egzamin. 5 l tego koncentratu kosztuje ok 120 zł i można z niego zrobić 60-70 l roztworu. W zupełności wystarczy do zabezpieczenia całego domku.
Środki p.poż. są produkowane na bazie soli. Można je zabarwić, lecz dość ciężko się je maluje. Poza tym pod wpływem wilgoci, na powierzchni drzewa krystalizuje się sól, powodując powstawanie solnych wykwitów. Dlatego też, przeciwogniowo zabezpiecza się głównie elementy drewniane, które będą ukryte.

Po zabezpieczeniu środkami chemicznymi musimy uzupełnić szczeliny między balami. I okazuje się, że jest to problem sam w sobie.
Jako izolację cieplną możemy użyć uszczelek samo-rozprężnych. Są one coraz częściej stosowane przy konstrukcji nowych domów z bala. Ale nowe domy, mają równe i wymiarowe belki i, gdzie szpara wynosi ok 5 mm i używa się tam cieniutkich , tańszych uszczelek. Jednak w przypadku starych domów jest nieco inaczej. Szpary wynoszą tam ok 2-3 cm i takie uszczelki trzeba kupić. Kosztują one w zależności od producenta od 5-12 zł za mb. Dalszym ciągiem jest zabezpieczenie szpary od zewnątrz i wewnątrz. Obecnie rynki zdobywa kit do drewna produkowany przez naszych południowych sąsiadów. Przeznaczony jest do stosowania na zewnątrz, lecz z powodzeniem można go stosować również wewnątrz. 600 ml tego kitu kosztuje 40-50 zł i w zależności od szerokości szpar można wykonać 5-10 m szczeliny. Większość ludzi popełnia w przypadku kitu ten sam błąd. Nie służy on do wypełnienia szczeliny, a jedynie do jej zamaskowania i w zupełności wystarczy warstwa gr. 5 mm. Dla uniknięcia zbyt dużego użycia kitu , dobrze jest zastosować sznur Thermarods. Kupuje się go w odpowiedniej średnicy zależnej od wielkości naszej szczeliny. Ma on uniemożliwić użycie zbyt grubej warstwy kitu, a jednocześnie stanowi dodatkowy element izolujący.

Innym, a równie dobrym sposobem wypełnienia szczelin, jest zastosowanie sznura lub warkocza bukowego. Stanowi to zarówno wspaniałą ozdobę jak i dobrą izolację. Sznury te stosuje się na zewnątrz, jak i do wewnątrz. Sznur montujemy na silikonie na gorąco, dodatkowo wzmacniając go co kawałek małymi gwoździkami ocynkowanymi.

Bardzo częstym sposobem zabezpieczania szczelin jest tynk gliniany. Produkuje go firma Baumit. Możemy też z powodzeniem użyć tynku glinianego, który uprzednio rozebraliśmy ze ścian. Tynk ten, należy rozpuścić w wodzie , a następnie rozetrzeć cząstki gliny, które nie zmiękły. W dalszym etapie przecieramy tynk przez sito, aby usunąć resztki stałe. Tynk do zastosowania musi mieć konsystencję masła. Jeżeli daliśmy zbyt dużo wody, nie ma problemu. Wystawiamy go na słoneczko i szybko uzyskamy potrzebną konsystencję. Ale musimy pamiętać, że tynk ten układa się w temp. Otoczenia powyżej 5 st. C. Nie może on być suszony, bo po prostu popęka. Zresztą jest to obecnie częsty błąd popełniany przez firmy, które dopiero rozpoczynają roboty z tynkami glinianymi.
Po zabezpieczeniu szczelin tynkiem glinianym zostawiamy go do wyschnięcia, a następnie, gdy zewnętrzna warstwa gliny jest już twarda, zabezpieczamy dodatkowo tynk szkłem wodnym. Ma to zabezpieczyć nam tynk przed wypłukiwaniem przez deszcz.

Innym sposobem izolacji szczelin, jest zastosowanie wełny mineralnej. Wpychamy ją pomiędzy szczeliny i z obu stron zabezpieczmy właśnie tynkiem glinianym. Rozwiązanie to polecam zwłaszcza tym, którzy jednak postanowią ocieplić budynek z zewnątrz. Wówczas tynk gliniany w zupełności wystarczy na zabezpieczenie przeciwwilgociowe, w wykonując ocieplenie na ścianę dajemy wiatroizolację.
I tak wykonane ściany możemy dalej wykańczać.

Przy stosowaniu środków chemicznych, należy zastosować szczególną uwagę. prace powinno prowadzić się w okularach ochronnych, oraz rękawicach. Mimo, że środki te nie powodują obrażeń, mogą jednak powodować uczulenie. A zwłaszcza należy przed nimi chronić dzieci