Jak wymyślić bezpieczne hasło dostępu?

Zacznijmy od tego, czego NIE należy robić – skrajnym błędem, wynikającym najczęściej z lenistwa, jest ustawianie hasła identycznego z nazwą użytkownika, dzięki czemu na ogół można je złamać „ręcznie”, nie wspomagając się specjalnym oprogramowaniem. Niewiele lepszym pomysłem jest używanie jako hasła imienia współmałżonka, dzieci lub psa – to najbardziej oczywiste pomysły. Hasło nie powinno kojarzyć się zbyt mocno z naszą osobą.

Ale nawet zupełnie losowy wyraz użyty jako hasło nie sprawi dużych problemów przy tzw. ataku słownikowym (mówimy o nim, gdy haker za pomocą komputera generuje w krótkim czasie kolejne ciągi losowych liter i próbuje uzyskać przy ich użyciu dostęp – w skończonej liczbie prób trafi we właściwą kombinację). Znacznym wzmocnieniem zabezpieczeń jest użycie DUŻYCH i małych liter oraz cyfr, a także znaków specjalnych (%,#,$ itp.). Np. hasło „AnAnAs” jest silniejsze niż „ananas”, a jeszcze lepsze będą „AnAnAs17” lub „AnAnAs1!7&”. Trzeba tylko pamiętać, że nie wszystkie znaki z klawiatury mogą być użyte.

Im dłuższe hasło, tym trudniejsze do złamania – w świetle przytoczonej definicji ataku słownikowego i prostych matematycznych faktów jest to dość oczywiste. Większość serwisów internetowych precyzyjnie określa jego minimalną i maksymalną dopuszczalną długość.

Zaleca się używanie różnych haseł do różnych witryn – w przeciwnym razie osoba, która wejdzie w posiadanie jednego z naszych haseł, uzyska dostęp do większej liczby kont. Niestety, większość internautów znów grzeszy lenistwem i wszędzie wykorzystuje jedno, góra dwa „dyżurne” hasła.

Jak wobec tego ułożyć silne hasło, które zarazem będzie łatwe do zapamiętania? Jest na to kilka sposobów. Można przepleść litery cyframi, np. „Z1e2g3a4r5e6k”, „P1a@r3a$s5o^l” (w tym przykładzie co drugą cyfrę zastąpiono odpowiadającym jej na klawiaturze znakiem), można też wykorzystać akronim jakiegoś łatwego do zapamiętania zdania, np. „Litwo, ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie!” „zwija” się nam w „L,om,tjjz!”, dodajemy na końcu np. 13 jako liczbę kojarzącą się z „Panem Tadeuszem” (trzynastozgłoskowiec) i otrzymujemy silne hasło „L,om,tjjz!13”. Tutaj można wykazać się nie lada pomysłowością i wymyślić własne metody.